Διασυναρτησιακή Έρευνα

13281699_10154020324180831_1227695114_nΈνα δεύτερο εργαλείο της Κλινικής Ύπνωσης είναι η Διασυναρτησιακή Έρευνα (Τransderivational Search ή TDS)

Όπως εξηγεί ο Saarni (1985), η TDS είναι μια ακόμη ολοκληρωτικά αυτόματη (υποσυνείδητη) και φυσική ικανότητα του εγκεφάλου η οποία αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της γνωστικής επεξεργασίας νοημάτων και της επεξεργασίας της γλώσσας στον άνθρωπο. Η TDS αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της επεξεργασίας της γλώσσας και της απόδοσης έννοιας στην επικοινωνία

Στην πραγματικότητα, κάθε λέξη ή φράση που ακούει ένα άτομο, κάθε τι που βλέπει, ή νιώθει, ή παρατηρεί, προκαλεί μια πολύ σύντομη, αυτόματη, έρευνα μέσω της οποίας πραγματοποιείται ένα (ασαφές) ταίριασμα του ερεθίσματος που αντιλαμβάνεται το άτομο με προσωπικά βιώματα, εμπειρίες και κωδικοποιημένες αισθήσεις ώστε να κατανοηθεί το νόημα της τρέχουσας εμπειρίας (Saarni, 1985). Η λειτουργία της TDS θα μπορούσε να παραλληλιστεί με τις μηχανές αναζήτησης στο διαδίκτυο (Google Search).

Σύμφωνα με τον Platonov (2003), η ιδιότητα αυτή του νου (νευρικού συστήματος) βασίζεται σε βασικές αρχές του συμπεριφορισμού και έχει εμπερειστατωθεί ερευνητικά σε διάφορα εργαστήρια φυσιολογίας  Ινστιτούτων της Ρωσσίας και της Ουκρανίας (π.χ. Ινστιτούτο Ψυχο-νευρολογίας της Ουκρανίας, Ιατρική Κλινική Διαταραχών του Νευρικού Συστήματος Kharkov κ.α.). Ανάμεσα στους κυριότερους ερευνητές της ιδιότητας αυτής του νου, ήταν ο Pavlov, ο Bekhterev και άλλοι.

Στην Κλινική Ύπνωση, η γλώσσα (λέξεις) χρησιμοποιείται με τέτοιο τρόπο ώστε να κινητοποιούνται –πάντα μέσω TDS – βιώματα, εμπειρίες και κωδικοποιημένες αισθήσεις που σχετίζονται λίγο πολύ, με το πρόβλημα για το οποίο έρχεται το άτομο στην θεραπεία. Στην ουσία, το υποσυνείδητο ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΠΙΛΟΓΗ παρά να επεξεργαστεί τα γλωσσολογικά νοήματα που του προσφέρονται (Δόβελος, 2009)

 

Πηγές

  1. Saarni, C. (1985). Indirect processes in affect socialization in M. E. Lewis & C. Saarni (Eds). The socialization of emotions, Springer: New York
  2. Platonov, K.I. (2003). The word as a physiological and therapeutic factor. The theory and practice of psychotherapy according to I. P. Pavlov.
  3. Δόβελος, Ι. (2009). Η επιστήμη της Βιοθυμικής. [Σημειώσεις μαθήματος]. Βιοθυμική Θεραπεία & Κλινική Ύπνωση. Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας & Συμβουλευτικής, Αθήνα